مختصری در مورد غزل 453حافظ

دل درهواي كوي تو ،پر مي زند تا ناكجابشكسته بالم در قفس،افتاده ام دراين بلااي جان به چشمم ديده ام، پر سوزي پروانه رااي آفتاب ظهر خون، می تاب و پرتاب از جنونايxa0 شمعxa0 عاشق سوز ما، آتشxa0 فكنديxa0 در سمامهتاب شمس است اين قمر،رخ برنتابد از مَهيگر چشمه ي جوش...

ادامه مطلب